Mensen van de straat

Natuurlijk staat Utrecht bekend om haar historische panden, gezellige kroegjes en mooie grachten. Maar afgelopen week heb ik met mijn mede leden van JCI Kromme Rijn de rauwere plekken van Utrecht bekeken. Een stadswandeling begeleid door een ex-dakloze, of zoals hij het noemt, mensen van de straat.

Onze rondleiding begint op het domplein. Fred had een Audi, een dik salaris en dure pakken, totdat hij dakloos werd. Hij verteld een bevlogen verhaal over de daklozen wereld van Utrecht en laat de stad zien door zijn ogen.

Een van de dingen die me is bijgebleven is dat hij vertelde over hoe mensen van de straat vaak niet gezien worden als mensen, maar als overlast. En hoewel de wereld veranderd, te merken aan een 73% stijging in daklozen die tegenwoordig vooral uit jongeren bestaat, voelen deze mensen zich vaak niet gezien of gehoord.

Hoewel Fred zich in het dagelijks leven vooral bezig houdt met hulp voor daklozen, wordt de wandeling nog aangevuld met één van zijn andere passies, namelijk kunst. Hij vertelt over de architectuur en beelden die Utrecht tot zo’n mooie stad maken. Gek eigenlijk, dat ik al 27 jaar in Utrecht kom en bijzonder weinig weet van de dingen waar ik zo vaak langs ben gekomen. En terwijl ik naar huis fiets en de avond even laat bezinken, realiseer ik me de volgende keer dat ik een bedelaar op straat zie, ik op zijn minst even gedag kan zeggen.